E-mail updates
|
19 juli 2011
Posted in
The Novel -
Hoofdstuk 8
Het schrijven van deze roman is een echte lawine van emoties gebleken. Wat er zo interessant aan is, is dat ik bepaalde gedeelten niet altijd zie aankomen. Het gedeelte van vandaag is daar een prachtig voorbeeld van. Ik wist niet precies hoe ik het gedeelte van het kerkhof moest afsluiten, omdat ik zelf niet zo heel goed wist waarom Mary John hierheen had gebracht. Ps. Ik weet dat dat raar klinkt, maar geloof me als ik zeg dat ik niet alles van tevoren plan, er zijn dingen die gewoon gebeuren. Toen ik het gedeelte schreef over Mary die naar de supermarkt ging, was dat daadwerkelijk waar ze heen ging. Hoe we uiteindelijk op de begraafplaats terechtkwamen weet ik oprecht niet. Ook had ik niet verwacht dat ze daar zo’n emotionele breakdown zou beleven. Maar dat gebeurde en het voelde heel krachtig. Daarbij is het heel raar voor mij om dit te schrijven, omdat het letterlijk voelt alsof ik mijn moeder tot leven wek en het leven van mijn vader beëindig (wat boek betreft dan). Het is absurd, maar heel krachtig. Ik hoop dat je ervan geniet!







